Świeżo polakierowana podłoga nie może być używana zbyt wcześnie, okres utwardzania wynosi praktycznie każdego lakieru wynosi 7 do 14 dni, po których można śmiało i bez przeszkód użytkować podłogę. Im bardziej chroniony jest parkiet w pierwszych dniach po lakierowaniu tym bardziej trwałą jest warstwa ochronna. W przypadku podłóg olejowanych czas utwardzania trwa 2-3 dni
Bardzo istotne jest, aby w okresie utwardzania lakieru lub oleju, oraz podczas użytkowania podłogi w żadnym przypadku nie przykrywać jej folią. Na czas prac tapeciarskich i malarskich lub w razie innej potrzeby należy użyć papieru falistego.
Materiały z tworzyw sztucznych, gumy i z dużą zawartością PCV mogą spowodować plamy w warstwie lakieru. Dlatego też zaleca się stosowanie podkładek filcowych pod nogi krzeseł i stołów lub szerszych rolek pod fotele i krzesła biurowe, które skutecznie ochronią podłogę przed uszkodzeniem.

Podłogę należy chronić szczególnie przed uszkodzeniami mechanicznymi. Powinno się zwracać uwagę na sposób posadowienia mebli, twarde i ostre przedmioty. Niezwykle niebezpieczny jest też piasek lub żwir naniesiony do wnętrza domu. Aby wyeliminować to zagrożenie proponujemy użycie systemu wycieraczek przed wejściem.

Drewno parkietu reaguje na zmiany klimatu w pomieszczeniu w związku z tym mamy do czynienia z typowym dla naturalnego materiału, jakim jest drewno, pro­cesem pęcznienia i kurczenia się. Drewno, jako materiał higroskopijny, stara się dopasować do panującego w pomieszczeniu klimatu, przez co zmienia się jego wilgotność i objętość. Parkiet dostarczany jest z wilgotnością 9% ± 2% i tak też powinien być wbudowany lub układany. Ta wilgotność drewna odpowiada klimatowi pomieszczenia od 20 do 22oC i 55 do 65% względnej wilgotności powietrza. Wspomniany wyżej klimat powinien być osiągnięty na przestrzeni roku; w lecie będzie on jednak przekroczony, a w zimie, w wyniku stosowania powszechnych dzisiaj rodzajów ogrzewania, niższy. Stosownie do tego nieuniknione stają się zmiany zachodzące w naturalnym produkcie drewnie; w lecie parkiet będzie, odpowiednio do zmieniających się warunków, nieznacznie pęczniał, natomiast w zimie równie nieznacznie się kurczył. Parkiet jest w zasadniczy sposób zależny od panujących warunków klimatycznych. Zakłócenie równowagi klimatu pomieszczenia, szczegó1nie poprzez zmiany względnej wilgotności powietrza, wpływa z jednej strony negatywnie, a jednocześnie pozytywnie na ułożone drewniane podłogi. Oznacza to, ze w lecie przy względnej wilgotności powietrza 75% i temperaturze 20oC wilgotność drewna wyniesie 14,5%, podczas, gdy w zimie, przy sztucznym ogrzewaniu pomieszczeń, względna wilgotność powietrza obniży się do 45% przy tej samej tem­peraturze 20oC, co w efekcie da wilgotność drewna na poziomie 8,4%.

Możliwe jest również, że w pomieszczeniach ogrzewanych, bez względu, czy jest to ogrzewanie tradycyjne, czy podłogowe, osiągnie tylko 34%, tak, że wilgotność drewna wyniesie wtedy jedynie 6,8%. W takich przypadkach bezwzględnie dochodzi do powstawania szczelin.

Podobnie wygląda to również w przypadku podłóg lakierowanych, ponieważ warstwy lakieru nie zapobiegają wymianie wilgoci pomiędzy drewnem, a powietrzem w pomieszczeniu, mogą ją jedynie nieco opóźnić. Inaczej mówiąc: lakierowanie nie jest w stanie zlikwidować efektów higroskopijności drewna.

W wyniku materiałowo uwarunkowanego pęcznienia i kurczenia drewna powstają niewielkie i najmniejsze szczeliny również w powłoce lakieru. Właśnie fakt pojawienia się szczelin na powierzchni lakieru jest uznawany przez klientów za katastrofę, ze względu na to, że jak twierdzą woda, a także brud będą teraz mogły wnikać w podłogę, chociaż zadanie lakieru nie polega na uczynieniu podłogi wodoodporną, a służy głównie utrzymaniu wartości powierzchni parkietu i zna­cznemu ułatwieniu konserwacji. Klimat pomieszczenia w ciągu roku nie będzie wyrównywany, parkiet podlegał będzie naprężeniom wynikającym z pęcznienia, natomiast w końcowej fazie okresu grzewczego uwidocznią się mniejsze lub większe szczeliny. Zanikające po okresie grzewczym niewielkie fugi można w prosty sposób zlikwidować również w okresie grzewczym, nawilżając dodatkowo powietrze w pomieszczeniu. Nawilżanie w żaden sposób nie szkodzi parkietowi, czy innym podłogom drewnianym, ponie­waż występujące w czasie pęcznienia i kurczenia drewna naprężenia są przejmowane przez warstwę kleju i powierzchnię podłoża i zgodnie z doświad­czeniem i praktyką bez szkód redu­kowane. W wypadku, gdy nie przeprowadza się dodatkowego nawilżania pomieszczeń, co wydaje się co najmniej niezrozumiałe, bo niewielkim nakładem można utrzymać wilgotność powietrza w granicach 55%, następuje mocniejsze wysychanie drewna. Godne polecenia są nawilżacze pomieszczeń z wbudowanym higrostatem (regula­torem wilgotności). Najlepiej przyjęły się parowniki, które jednak również muszą być oczyszczane. Pozostałą wodę należy wylewać, całe urządzenie powinno być co dwa tygodnie oczyszczane, a wkłady wymieniać co cztery do ośmiu tygodni. Aby w pokoju o powierzchni 16 m2 i normalnej wysokości, z uwzględnieniem normalnego umeblowania, utrzymać względną wilgotność powietrza w granicach 45 do 50% potrzebne jest w ciągu 24 godzin 2 do 4 litrów wody. W dużym, umeblowanym pomieszczeniu o 25 m2 i 2,5 m wysokości zapotrzebowanie na wodę przy 20oC w ciągu 24 godzin wynosi 6 litrów. Z powyższego widać, że wyłącznie nawilżanie powietrza w pomieszczeniu można znacznie ogra­niczyć wysychanie drewna. Utrzymywanie względnej wilgotności powietrza na stałym poziomie 55%-65% jest niezbędne do osiągnięcia następujących efektów:

Należy pamiętać, ze wilgotność powietrza w północnej i w południowej części kraju na wolnym powietrzu jest zupełnie inna. I tak w północnej Polsce, na wybrzeżu mamy do czynienia ze stałą wilgotnością 80-90%, co powoduje w okresie, gdy pomieszczenia nie są ogrzewane, do wzrostu wilgotności drewna, a tym samym do znacznych obciążeń w warstwie kleju i na powierzchni jastrychu niż to ma miejsce w pozostałych częściach kraju.
Wszystkie omówione czynniki (klimat pomieszczeń, wilgotność drewna, systemy grzewcze) pozwalają stwierdzić, że szczeliny pomiędzy elementami parkietu są nie do uniknięcia. Szczeliny o szerokości 0,1 mm do 0,5 mm, pojawiające się w ciągu roku są zupełnie naturalne. Szczeliny pomiędzy 0,5 mm i 1 mm są widoczne i mogą stać się przyczyną reklamacji, przy czym należy dodać, że z punktu widzenia rzeczoznawcy szczeliny powyżej 1 milimetra nie mogą być akceptowane.

Szczeliny o maksymalnej szerokości występują jednak tylko w wypadku braku nawilżania pomieszczeń. W takich przypadkach nie może być mowy o żadnej higienie powietrza, oraz nie jest podstawą reklamacji.

Na koniec należy podkreślić, że wszelkie podłogi drewniane należy chronić przede wszystkim przed zalaniem wodą (długotrwałe oddziaływanie wody na powierzchnię) oraz silnymi urazami mechanicznymi. W razie wystąpienia takich sytuacji należy jak najszybciej powiadomić wykonawcę, który przygotowany na taką ewentualność podejmie najbardziej skuteczne działania.
W przypadku rozlania niewielkiej ilości wody (np. szklanka wody) należy niezwłocznie wytrzeć podłogę do sucha przy pomocy suchej bawełnianej szmatki.

PIELĘGNACJA

PODŁOGI LAKIEROWANE
Do pielęgnacji i ochrony parkietu należy używać odpowiednich woskowych środków pielęgnacyjnych. Zalecane środki to: LOBA-WAKOL (informacje w załączniku nr 2). Kurz z podłogi usuwa się za pomocą szczotki, froterki lub odkurzacza. W razie potrzeby można podłogę wytrzeć wilgotną, lecz nie mokrą szmatką.

PARKIETY OLEJOWANE 
Czyszczenie bieżące polega na usunięciu z powierzchni podłogi wszelkich zabrudzeń lub piasku, za pomocą szczotki, odkurzacza lub wilgotnej szmatki. Silniejsze zabrudzenia miejscowe należy czyścić preparatami specjalistycznymi. Po wyschnięci podłogę należy wyfroterować.
Czyszczenie gruntowe jest konieczne przy silnym zabrudzeniu całej powierzchni podłogi. Czyszczenie to powinno przeprowadzać się przynajmniej raz do roku. Najlepiej zlecić to fachowcom, którzy zaopatrzeni w odpowiednie narzędzia wykonają zabiegi pielęgnacyjne dokładnie i szybko.